Tuesday, May 11, 2010
Monday, May 3, 2010
პოეზია
მე არ ვწერ ლექსებს, ლექსი თვითონ მწერს
ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს,
მე ლექსს ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,
რომ გაგიტანს და, ცოცხლად დაგმარხავს.
––––––––
კაცობრიობა
არ იწყება კაცის შექმნიდან!
ჭირიმე შენი,
თოჯინასავით გაკეთებულო
ერთი ნეკნიდან!
Subscribe to:
Posts (Atom)